Bon dia, com estan?

17 Jul

For the English speaking folks among us: use Google Chrome’s automatic translator (open Google using Google Chrome, see under: options, upper right corner), to directly translate this page from Dutch to English. The translation is quite accurate, and gives at least  a good idea of our adventures inBarcelona!

‘Bon dia, com estan?’

Yeap, mijn eerste woordjes in Catalan! Ik ken er nog eentje: ‘Adeu’. Dat betekent zoiets als ‘doei’, offe…’adios’ natuurlijk. Heb alleen nog niet helemaal de ‘eu’ op het einde onder controlle. Bij mij komt het er nog steeds een beetje op z’n Frans uit -met een ‘i’ ertussen- en dan klinkt het dus ongeveer als ad-iii-jjjjeu. Maar dat is dus niet juist. Neen. Ik zie ze al kijken als ik binnenkom: bij de broodjeszaak om de hoek ben ik inmiddels bekend als de neppende ‘ad-iii-jjjjeu zegger’. Ze probeert het leuk, maar kan er eigenlijk niks van. Bovendien spreekt ze wel een aardig woordje Castellano, maar….aan de rest van Spanje hebben we sowieso een hekel. Dus, je kunt je wel voorstellen dat het heel gezellig is om daar mijn pan integral te halen. Echt goed advies in de verschillende broodsoorten heb ik tot op heden nog niet gekregen. Komt er nog iets anders bij: Rond deze tijd van het jaar zit Barcelona vol met toeristsen, en daar wordt zo’n broodjesventyer ook niet heel blij van. Dat snap ik best. Vervelende lui die met plattegrondjes in de hand die in de weg lopen. Heb ik net mijn metro gemist, want liep er weer zo’n Hollander voor me met vrouw en koters. Want ja….ik….ik ken ben natuurlijk volledig geintegreerd!!!

Want….ik heb inmiddels weer een nieuw document op zak, toe maar! Laatst had ik jullie verteld dat ik mijn N.I.E. nummer heb gekregen (daar was ik toen zo blij mee, weet je nog?). Maar nu… nu sta ik ook lokaal bij de Ayuntamiento de Barcelona ingeschreven. Om het even duidelijk te maken: ik heb mijn Empadronamiento. Heb wel even op het woord moeten oefenen, maar het is eigenlijk heel simpel: em-pa-dron-a-mi-jjjjjjento. Da’s een ander document, die me zeg maar weer heel veel nieuwe mogelijkheden en kansen geeft. Zo kan ik daarmee gebruik maken van de bieb, en kan ik me nu ook inschrijven bij de dokter om de hoek. Helaas krijg ik nog net geen korting bij de broodjeszaak, da’s dan wel weer jammer.

Maar goed. Inmiddels leer ik dus aardig mijn weg hier. De conclusie die ik drie weken had gemaakt, blijkt goed geconcludeerd. Alles is nogal bureaucratisch, het werkt nogal stapsgewijs. Zonder stempel op document A kun je document B niet krijgen. En als je dan eindelijk document B hebt, moet je nog drie stappen vooruit denken om document C te krijgen. Zo werkt het ongeveer. Dus ja…dan loop ik maar weer helemaal terug naar huis om het originele document van ons huurcontract op te halen. En…weet wel: ook dat document is niet zonder slag of stoot ter wereld gekomen, daar zijn ook zo’n 20 mailtjes aan vooraf gegaan. Hetzelfde geldt voor mijn vrienden van Pepephone. Die zijn je al bekend van mijn vorige post, huh? Nou, inmiddels zijn ze nu echt mijn vrienden niet meer hoor! Of het stressvol is? Behoorlijk. Of ik er om moet lachen? Nu wel. Dus, al met al…het komt allemaal weer goed, duurt alleen allemaal wel wat langer. Maar….zoals mijn mama altijd zei: geduld is een schone zaak! En goed: de zon lacht me toe, dus….eigenlijk ben ik elke keer zo blij als een kind als ik dan weer een stapje verder ben.

Ja, dus hoe voel ik me nu? Eigenlijk heel goed. Ik wacht op de harde klap, op de tranen, en de heimwee gevoelens, maar tot op heden zijn ze er nog niet. De tussentijdse Pepephone wanhoop is er zeker, maar Vic heeft mijn frustraties behoorlijk goed onder de duim, en leert me het een beetje in perspectief te plaatsen (m.a.w. ik moet me niet zo aanstellen!). Dus, dat is me sinds halverwege deze week aardig gelukt.

Van de week was wel een razend intensieve week, heb het gevoel dat ik tijd te kort kom. Ontsnap ik aan de drukte (pure excuses!) in Nederland, kom ik in een nog grotere bol van stress terecht. Zo veel dingen te regelen en te doen, zo vaak met Pepephone te bellen, zo veel kilo’s te verliezen in de sportschool, zo veel kilo’s er weer aan te eten met al de overheerlijke tapas, zo veel mensen te leren kennen, zo veel musea te bezoeken, zo veel dingen te leren op mijn werk…in een woord: OVERWELDIGEND! Het is zo’n grote, overweldigende, adembenemende stad, met zo veel ontdekkingen te doen, zoveel dingen te ondernemen. Ik kan niet kiezen! En, als ik er dan bij stil sta, dan denk ik dat ik eigenlijk een luxe probleem heb. Meer dan ooit realiseer ik me hoe dankbaar ik ben voor alles wat me hier zo makkelijk is komen aanwaaien. Ik heb zo’n geluk gehad met deze baan! Hoor, nu ik hier ben, van zo veel mensen dat het zo moeilijk is om iets te vinden. En, ik heb het echt naar mijn zin op mijn werk. Het is een leuk team, en ik begin de werkzaamheden onder de knie te krijgen. Ik wil het natuurlijk veel te graag allemaal zelf doen, en ook nog eens veel te snel, dus moet me dan een beetje inhouden. Wat ik dan precies doe? Nou, eigenlijk is het aan het begin van de dag een grote warboel van stikstof en zuurstof die afgeleverd moeten worden bij klanten in Belgie en Nederland, en het is aan mij om dat met de minimale middelen op een of andere manier voor elkaar te krijgen. Dus, dan babbelen we met klanten, met chauffeurs, met andere afdelingen, en dan bouwen we dus zogezegd ‘ritjes’. Dus, daar zit een bepaalde level van stress, complicatie en chaos bij, en dat bevalt me wel. Het is eigenlijk een heel ingewikkelde puzzel, en aan mij om op te lossen. Dus, er zit een hoop denkwerk en wiskundige uitdagingen bij, en dat houdt me wel lekker bezig, voorzie ik zo.

Van de week zijn ook hele lieve vrienden vanuit Mexico bij ons in Barcelona, die ik al een hele tijd niet had gezien. Heerlijk om de zondagochtend met hun door te brengen in Museo Nacional d’Art de Catalunya. De eerste Picasso’s en Dali’s zitten in de pocket! Jammer dat we daarna weer naar de broodjeszaak moesten om de hoek, maar ja…

Ik ga nu lekker slapen, lieve mensen. Maar, niet zonder even te testen of jullie het lesje Catalan wel goed hebben gevold. Hoe zeg je ook al weer ‘adios’ in het Catalan?

   

Ad-iiii-jjjeeeu

Neeeeeen.

Adeu

Sweet dreams! Dikke kus.

Luis Enrique, Margrita, Vic en ik<

  

Advertisements

3 Responses to “Bon dia, com estan?”

  1. Ilse July 17, 2011 at 9:20 pm #

    Bon noche (?) Elena! Muchos gracias voor je bedtime story! Leuk dat je het naar je zin hebt op je werk en natuurlijk ook prive.. Bij ons alles nog hetzelfde dus je hebt een goeie move gemaakt. Alhoewel jij was toch ook 1 van de smaakmakers dus ik mis je wel hoor. Elena sweet dreamzzzz! Adeu! Ilse

  2. Laura July 19, 2011 at 8:35 pm #

    He Ellen & Vic,

    Wat leuk om te lezen hoe het met jullie gaat in Barca!!
    Geniet!!

    Liefs Michiel, Laura & Tess

  3. Jorge de Pedro August 31, 2011 at 7:27 pm #

    Ellen, quien es ese perroflauta con la camisa de Berkeley?

    besos, Jorge

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: