Een maand later…

7 Aug

Een maand later…

Tewijl ik de titel hierboven typ, word ik opeens een beetje nostalgisch: het doet me denken aan die film met Monique van der Ven en Renee Soutendijk, die heet ook ‘Een maand later’ (zeker een aanrader als je je weer eens wilt verdiepen in de Nederlandse filmcultuur). Tja. Wat kan er veel gebeuren in slechts een maand tijd. Je duikt van het ene leventje in het andere. Opeens eet je niet meer snel hap-snap-weg een mueslibol of een plak ontbijtkoek in de trein. Nee…ik doe nu aan echt ontbijten, met een bordje en al op schoot, terwijl ik de dagelijkse Groupon aanbiedingen op het internet bekijk (www.groupon.com) en even snel over de NU pagina glij. Muesli, crusli, met vruchtjessmaak, met echte vruchtjes, met nootjes smaak, met chocosmaak (een van mijn favorites!), bolletjes, rondjes, en weet ik veel wat voor variaties nog al meer, en dat alles lekker aangemaakt met van die lang houdbare melk. Maar afgekoelt in de koelkast smaakt het eigenlijk net als onze slappe weinig-vet melk, dus best goed te verteren. Dus, dat doe ik nu elke ochtend, rond de klok van 8.05. Een moment om naar uit te kijken, voordat ik in de hectiek van de stad terecht kom.

Ik heb ook opeens veel meer trek in chocolade. Ojeeee, er zou toch niks met me aan de hand zijn? Weet wel dat de snoepjesmachine op mijn werk op dit moment extra aangevuld moet worden met twixen. Anyways, ik sport lekker door, dus…zal vast wel goedkomen. Ja, de sportschool om de hoek, daar was ik eerst een beetje huiverig voor. Te groot, te oppervlakkig, echt zo’n Amerikaanse mega gym, en dan ook nog met 10 verschillde locaties in de stad: www.dir.cat, als je een kijkje wilt nemen. Heeft een beetje de reputatie dat daar de snobs van de city komen, en dat het ook nog eens wat centjes kost. Al met al, als je met blauwe DIR tas door de stad loopt, voel je je al nagekeken. Oh, daar gaat weer zo’n buitenlands mutsje met haar blauwe DIR tas, zich baden in het zweet om daarna een sexy bruin kleurtje in haar veel te kleine bikini op het meest populaire strand van Barcelona te krijgen. Nou, uiteraard hoor ik niet tot die categorie! Maar ja, zulke typetjes zitten er wel tussen, dus….je begrijpt wel hoe ik me voel. Maar, eigenlijk vind ik het best een ok gym. Ik praat gewoon niet met de snollebollen, en voel me ook helemaal niet dik bij ze!!! Ik praat gewoon met de gezellige roodharige pluizenbol die ik elke keer in mijn spinning class tegenkom, en gisteren waarempel ook in de pump les. En het kwartiertje ‘abdominales’ begint ook zijn vruchten af te werpen. Dus misschien niet superstrak in bikini, maar hey, ik weet wat voor spiermassa er onder zit, toch? Ik heb trouwens ook nog een nieuwe hobby: beachvolleybal, met een paar collega’s. De eerste keer was natuurlijk bout, ik kon er helemaal niks van. Maar, vrijdagavond merkte ik opeens dat ik al een aardig niveau heb,  het begint waarempel nog wat te worden. Ik vond het geweldig! Lekker buiten op het strand, avondzonnetje erbij, briesje wind erbij,  nog meer werken aan mijn abdominales, oftewel buikspieren, en na afloop een ‘clara’ op het gezellige strandterrasje. Voor de nietkenners: een ‘clara’ is een biertje met veel citroenfrisdrank erin….zooooo lekker! Barcelona gevoel ten top, zou ik zo zeggen.

Iets heel anders. Ik ben al een maand op zoek naar blauwe ballerina schoenen. De eerste week dat ik hier was, kwam ik ze overal tegen. Maar stomme Hollander die ik ben, dacht ik: ‘Ach, tijd zat, ik kom volgende keer wel terug’. Nou, van uitstel komt afstel, dat wordt hier maar weer eens bewezen.  Inmiddels zijn de ‘rebajas’ (uitverkoop) namelijk volledig uitgebuit, en nu zijn er nergens meer blauwe schoenen te krijgen, ja…of in maat 42 ofzo. Volgende week komt mama een week lang hier. Dat staat natuurlijk gelijk aan een week shoppen. Wellicht dat ik met haar zoekactie nog iets kan vinden. Maar da’s dus echt balen, want ik loop nu al ruim een maand dag-in-dag-uit op dezelfde zwarte schoentjes, en die beginnen inmiddels af te geven, dus heb nu ook permanent zwarte tenen. Dan heb ik ook nog mijn slippers, maar daar krijg je zo veel eelt van. Goed, het lijken minuscule issues, maar toch. Naast mijn frustraties over pepephone (waar ik niet weer over ga beginnen) is dit toch inmiddels wel een echt probleem geworden. Permanent zwarte tenen kan dus ook in een maand tijd.

Wat is er nog meer veranderd in een maand tijd? Oja. We hebben echt een megastorm gehad vorig weekend. Ik was natuurlijk op blauwe-schoentjes-jacht in de stad, en opeens werd het super donker. Het leek wel ’s nachts. Eerst een paar druppels. Toen een heleboel. En, opeens begon het toch te waaien en te gieten, mama mia! En, alle stugge toeristen bleven natuurlijk gewoon lekker zitten op het terras, terwijl de parasols over de straat vliegen en de takken van de bomen getrokken worden. Hebben toch 5 euro voor hun ‘clara’ moeten betalen, zonde van het geld! Maar goed, wat is de staat van verandering, vraag je je zo af. Nou, sinds die megastorm hebben we dus bij ons thuis geen ‘Gisi-dos’ wifi meer. Met andere woorden (nog een groot baalmoment): ik had zo’n fantastische i-phone, weet je nog? En ook al heb ik dan nog steeds geen Pepephone micro-sim abonnement, ik kon tenminste nog wel thuis op het internet met mijn phone. Dus, ik kon me wel aardig vermaken  door er een beetje leuk mee te spelen, beetje met die apps aan de gang, nou ja….hartstikke nutteloos, maar wel een leuke bezigheid. Nou goed. DAT KAN DUS NU OOK NIET MEER!!! Bheeeee!!! En, Vic, alias de-klusjes-man die nu lekker in Mexico zit, weet precies hoe zulke dingen werken.Ik snap er natuurlijk geen snars van. Dus…heb ik de hoop maar opgegeven. Ik ben nu in het fantastische bezit van een i-phone van 600 euro ofzo, maar….kan er eigenlijk HE-LE-MAAL niets meer mee. Oh, wacht! Het heeft nog een nuttige functionaliteit, die me wel handig uitkomt. Dat is namelijk de offline map applicatie, daarmee kan ik dus (zonder internet verbinding) in de stad localiseren waar ik ben. Voor als ik weer eens verdwaald ben, ook al komt dat steeds minder voor. Da’s altijd handig, toch? Ga vanmiddag naar het Picasso museum, alvast voorproeven voor diegenen die mij ooit hier eens gaan opzoeken. Als ik wil dat toeroperator van Haastert een succes wordt, moet ik toch iets interessants over de stad kunnen vertellen. Hopelijk raak ik de weg kwijt, kan ik mijn i-phone eindelijk weer eens gebruiken!

 Ja, dus…dat is het wel zo’n beetje aan veranderingen in een maand tijd. Werk staggelt ook lekker door,  kom al aardig in de routine.

Un abrazooooote van mij, en ook met de hartelijke groeten van mr. Picasso himself….

Advertisements

2 Responses to “Een maand later…”

  1. Ilse Menting August 7, 2011 at 3:27 pm #

    Wowie Elena! Dat klinkt toch al best lekker allemaal hoor (afgezien van de-Pepephone-continuing story ;-). Zo’n beachvolleybal avontuur lijkt me heerlijk! Zoiezo met je voetjes in het zand en een avondzonnetje erbij… Even kijken of we een uitwisselingstoernooitje kunnen regelen (ik regel wel een team bij elkaar 😉 en dan wel in Barcelona….hm..muy bien! Tja, en blauwe ballerinaatjes….neem je toch gewoon rode??? Maar ach, dan heb je toch in ieder geval iets om je druk over te maken….. Het voordeel van zo’n stormpje daar is altijd dat het daarna weer gewoon lekker weer is. Vandaar ook dat die toeristen lekker blijven zitten; zo van: “laat maar ff blazen….straks weer lekker zonnig en warm”…. Terwijl de clara’s zich vanzelf weer “vullen”…. Nee, niet meteen die toeristjes gaan afvallen hè?! Pazzoppe!! Hier is het maar nix met het weer, ik ben vorige week 4 dagen in Frankrijk geweest heel erg leuk bij vrienden ff langs, daarna weer ff thuis, en net kom ik van het “landgoed” van mijn vriendin in Wilnis (midden in de polder) waar ik ook 3 daagjes heb mogen vertoeven…ook lekker. Met nog 1 week vakantie te gaan en een heerlijke weatherforecast NOT zit ik nu toch wel erg te twijfelen of ik niet nog es ergens langs ga. Mijn nichtje in Mallorca bv…wel verleidelijk allemaal maar aan de andere kant kan ik hier in mijn huissie ook nog wel een aantal dingen regelen… Ook niet onverstandig… Dus kijk, ik zit met zulke afwegingen… Maar Elena, leuk om te lezen dat je meer en meer ingeburgerd raakt daar. Die gym is ook heel goed van je. Ben tegenwoordig ook weer fanatiek begonnen samen met Marjolein (bedrijfsabonnementje -> hm…leuk scrabble woord). Heel stoer allerlei toestellen (zo’n circuitje) tbv conditie en abominales… Ja, ik speel geen toneel meer tegenwoordig dus die hoofdrol wil ik graag verwijderen van mijn lijf! Zo, maar weer es nadenken wat ik ga eten…denk gewoon lekker makkelijk tapas di restiñios (rest-liflafjes) con pan! Altijd lekker! Nina is thuis, Eef is nog 1 week met papa weg (is 3 weken weggeweest) dus zijn we met z’n 2tjes. Ook altijd goed voor de quality time…! Goei Elena ik kan zo wel nog ff doorgaan maar da’s niet de bedoeling met dit medium dus ik ga er vandoor! Ik wens je veel succes met je ballerinajacht, plezier met je moeder, sterkte met je abominales, hopelijk dat je snel een deal kun sluiten met Pepe en z’n phone, zet ‘m op met beachvolley en succes met je carrière maar bovenal: disfrutar!

  2. Corrien August 7, 2011 at 8:17 pm #

    Ha zus,

    Dat klinkt als een heeeeeel gezond leven…..ontbijten, sporten, zonnen, etc, etc.!!

    Oh ja, en een beetje stress van de telefoon 😦

    XXX

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: