Barcelona in vuur en vlam!

28 Sep

Zo.

Dit moet even eerst gezegd worden…

Heb vanavond eens even lekker een frikandel speciaal en een kroketje naar binnen gewerkt. Wat een genot! Had er al veel over gehoord, mijn collega’s spreken er de hele tijd over….en waar heb ik het dan over? Juist ja: ‘Bar Amsterdam’. Op en top Nederlands, inclusief spareribs, halve gare pizza en bitterballen op het menu. En, echte mosterd…en beter nog…niet van die slappe piemel frieten, maar stevige knoeperds met mayo! Hmmmmm, lekkkkkkkkkkkkkker! En, om het dan helemaal compleet te maken: wat drinkt die El daar dan bij? Juist ja, goed geraden! Jager, en….alleen als ‘ie ijs-en-ijs-koud is. En…dat was ‘ie! Wat een zaligheid! Ik bedoel, die tapas zijn heerlijk -begrijp me niet verkeerd-, maar ja…op een gegeven moment kun je die patatas bravos ook wel uitpoepen, en wil je gewoon weer simpele, nuchtere, vetgebakken caloriedumpers. Tja, de pulpo is nog steeds geen succes. Heb er nog niet al te veel moeite voor gedaan, dat moet ik eerlijk bekennen, maar daarbij komt…het blijft gewoon smerig!

Dus. Ja. Uhhh…. Het is al weer een tijdje geleden he, dat ik voor het laatst heb geschreven? Waar te beginnen, zo veel meer van Barcelona gezien en geroken. Misschien moet ik maar eens ietsie-pietsie meer inhoudelijk ingaan op mijn werk. Of…beter gezegd: de werkomstandigheden.

Nou, da’s echt K.U.T. Da’s duidelijke taal. Neen. Eigenlijk is het heel leuk, en heb ik het er heel erg naar mijn zin, maar ik zie toch ook zeker een paar minpuntjes.  Het is wel echt ongelooflijk zwaar, da’s sowieso al een punt.  Dat hoort erbij, zeggen ze dan. Ik heb een van de moeilijkste regio’s (bla bla bla), iedereen is emotioneel en fysiek uitgeput tijdens de eerste paar maanden (nog meer bla bla bla), et cetera. Maar ja, ondertussen zit ik in de shit. Ik slaap tijdens werkdagen z’n 4 uur op een nacht: ben van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat op kantoor (ja…ben de slome daar, die langzitters rammen de hele planning in een keer in het systeem). En, als ik dan eindelijk in bed lig, dan zweven letterlijk de chauffeurs, klanten en truck nummers door mijn hoofd. Word je midden in de nacht wakker en denk je opeens: ‘Shit, heb ik Walraven (=naam chauffeur) nou wel of niet naar de TTS (= garage) gestuurd?’ En, als bezigheidsthereapie denk ik daar dan nog een uurtje over na, en dan is het inmiddels 5 uur, en tja, dan kun je sowieso maar beter uit bed gaan, want de wekker gaat toch een uurtje later (in het weekend dan). Dus, wat voor scenario krijg je dan? Vic die rolt aardig aangeschoten op een zaterdag ochtend rond 6 uur zijn bed in, en voor mij gaat dan net de wekker. Ik schiet snel wat kleding aan, en nog slaap dronken met de tandenborstel in mijn hand dwing ik mezelf de metro in te stappen. Nou, en dan ben je meteen wakker hoor! Er komt dan toch een vieze alcohol walm op je af. Het lijkt wel alsof heel dronken Barcelona op dat tijdstip de metro richting slaapland neemt. Mama mia! Zoooooo smerig, als je zelf net je bed uit komt rollen en het gevoel hebt 15 uur gevlogen te hebben, dan ben je meteen Piet Paraat, dan sta je helemaal strak. Geloof mij! Nou goed, en dan kom ik dus op kantoor (ik als nieuwtje kom nog op tijd, de rest komt een uurtje later aankakken…), en dan komen allemaal gezellig telefoontjes binnen van lastige klanten (in het Frans), of veel te enthousiaste engelse chauffeurs (in een locaal dialect, God mag weten waar die lui dat opgepikt hebben)…enne…dan doe ik daar dan maar wat mee. Doorverbinden ofzo. Eigenlijk weet ik nog niet zo goed wat ik daar dus mee doen moet. Ik doe dan wel iets, maar…of dat het juiste is…soit! En, mijn steun en toeverlaten, die mij (zo goed mogelijk) hebben ingewerkt (bajo de circunstancias), die ben ik volgende week kwijt. Volgende week begin ik namelijk voor het echie! Heel spannend, en ook wel eng, maar…heb er ook wel zin in. Als er volgende week geen kipnuggets meer bij de Mc Donalds te verkrijgen zijn, dan zou ik zomaar de schuldige daarvan kunnen zijn. Tja, een behoorlijke responsabilidad, en…of ik dat aankan? Vind ik wel eng hoor!

Dat was dus punt 2. Nou, en dan minpunt 3: Ik weet nu eindelijk waar mijn ritme probleem door komt. Vier dagen werken en dan vier vrij klinkt fantastisch, en dat is het ook natuurlijk. Maar, als je van die vier er al twee nodig hebt om bij te slapen en letterlijk bij moet komen, dan is het toch al wat minder. En, als die twee die dan nog over blijven op een dinsdag en woensdag vallen, wanneer alles en iedereen gewoon aan het werk is, dan…is het opeens nog iets minder. Zo kan ik natuurlijk niet lid worden van de locale kookvereniging of die grijze-tantes-boekenclub, want ja…normale mensen werken dan gewoon. Dan kom je toch al snel terecht bij de categorie daklozen, parro (=uitkering) trekkers, studenten, of de nog meer kanslozen. Oja…of freelancers (heb ik ook al een leuk clubje van uitgezocht, maar die hebben me niet geaccepteerd, hehe – want daar hoor ik niet bij, zo zeiden ze!). En…collega’s, die zijn er natuurlijk ook nog vollop, maar ja…die wil je misschien ook juist wel weer vermijden tijdens je vrije dagen. Een dillema dus. Ik ben nu vooral heel veel gezellig met mezelf dingen aan het doen, en ik moet zeggen….ben best een leuke compagnon. Nee, eigenlijk ben ik altijd hartstikke druk, ik vind altijd wel weer wat te doen, nuttig of niet. Beetje naar de sportschool, naar het strand, een museumpje pakken, Vic lastig vallen op zijn werk, winkelen (!), mijn blog schrijven, vakanties plannen, et cetera, et cetera. Volg nu ook lessen Catalan twee keer in de week (om ma en woe ochtend). Echt zo’n grappig taaltje. Ik vind dat het op Portugees lijkt, maar ohwee…zeg dat niet tegen een Spanjaard! Zij vinden namelijk dat het op Frans lijkt. Mij best. En volg ook een soort Yoga – meditatie achtige cursus, maar heb nog steeds niet duidelijk voor me of ik het nu wel of niet wat vind.

Enne, tjeminee, ik ben met de dag meer onder de indruk van deze stad. Wel eens van ‘La Merce’ gehoord? Dat is ‘Our Lady of Mercy’, oftewel ‘La Mare de Déu de la Mercè’, oftewel ‘Onze Lieve Vrouw van Barmhartigheid’, zie ook: http://en.wikipedia.org/wiki/La_Merc%C3%A8 voor een klein stukje cultuur en schoonheid.  Een fantastisch feest ter ere van deze jongedame! De hele afgelopen week stond de stad in vuur en vlam (letterlijk!). Ik ga dan wel in Barcelona wonen, maar wist er eigenlijk geen snars vanaf.  La Merce is dus geweldig. Als je volgend jaar rond deze tijd op bezoek wilt komen, moet je zeker de laatste week van September komen. Heb nog nooit zulk prachtig vuurwerk gezien en zulke mooie shows! En….voor de lompe boeren onder ons…alles is GRATUITO!

Dus, samenvattend…geen geklaag, maar wel gezaag… (Grappige woordspeling van mijzelf he? Zo zie je maar, ik vermaak mezelf enorm!). Er gaan nu zware tijden aankomen, lange dagen en weinig slaap. Maar…het wordt beter, echt waar! Ik voel het!

Zo is het maar net.

 Adeu! (jaaa…..’t zit er nu goed in hoor! Mijn lessen Catalan werpen vruchten af…)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: