Land van prinsen en prinsessen…

1 Nov

Het is winter aan het worden. Tja, ik breng vandaag goed nieuws! Af en toe komt er een mega bui naar beneden storten, en plan bikini kun je wel op je buik schrijven. Maar voor de rest…best nog aangenaam…voor een Hollander, dan. Mijn paps en mams waren een weekje geleden op bezoek, en die vonden het strand van Barcelona met 20 graden en een herfstzonnetje nog best aangenaam. Tja, vergeleken bij de vrieskou is dat natuurlijk niet verkeerd. Maar, hier…voor de echte Spanjaarden onder ons…dit is Spanje niet meer. Dit is Angela Merkel met de zweep erover. All die Spanjaarden die hun bed niet uit willen komen om de economie er bovenop te helpen, dit is hun verdiende loon. Ik hoor het haar zeggen. Ze heeft gewoon die duivelse Duitse weergoden deze kant op gestuurd. Ik zweer het je. Dus, nu doe ik over m’n spinning broekie maar een ander trainingsachtig pakkie aan als ik naar de gym ga, en doe ik een sjaaltje om als ik ’s ochtends naar mijn werk ga. Maar, ik zit mooi in die Duitse Scheiße. Want…wat is nou het geval? Yep, ik heb helemaal geen winderkleding. Mijn enige warme vest, alias jas, zit in de was, samen met mijn spijkerbroek, en mijn poepbroek die Vic afschuwlijk vindt (en ik ook overigens, maar je weet wel…hij zit zo lekker!) mag ik van hem niet aan. Dus heb ik maar mijn jaren 80 legging uit de kast getrokken, om zojuist een drankje op het terras te doen. Heel modieus, ik zet nieuwe trents in Barcelona. Kan Angela nog wat van leren. Het kan dus ook best wat frisjes worden hier in het zonnige zuiden. Volgende week komt mijn zus op bezoek. Hoop dat zij mijn winterjas kan mee smoggelen (of de Easyjet dames kan omkopen!). Offe…anders zit er niks op…toch maar naar de outlet store. Een nieuw Armani jurkje zal mij vast fantastisch staan, zeker nu er een paar kilootjes minder kippevleugeltjes aan mij vast geplakt zitten. 

Goed, en als echte hollander (gij verraaadt den lande niet!) heb ik toch altijd wat te zaniken. Van de week waren Vic en ik romantisch aan het doen: Lang weekend tripje naar Andalucia. WAT WAS HET DAAR HEET ZEG, IN DAT SEVILLA! 27 graden. Hoe houden die mensen het daar vol als het 50 graden is in de zomer? Vic was van de logistieke planning ik van de Alhambra kaartjes boeking (maw ik was o,o voorbereid). En je raadt het nooit…. Kennen jullie mijn vriend Pepe van Pepephone nog? Nou, hij blijkt nu ook in de car business terecht gekomen te zijn. Pepe is nu ook een rent-a-car service begonnen: Pepecar. Ja, en…wat wil nou…Vic had juist daar onze auto gehuurd! Grote genade…ik schrok me uiteraard rot. Hoe kon hij me dat aandoen? Maar…tjeminee…wat een goede service! Voor 20 euries per dag mochten wij in 5 dagen 2000 km door Zuid-Spanje crossen. Koopie, top kwaliteit, onze fel metalic blauw-groene citroen sportscar was elke cent waard! Crossen door het heuvelrijke Andalucia, met op de achtergrond de Sierra Nevada, met al een klein voorzichtig topje sneeuw, en als contrast in het dal citrusbomen in volle glorie…dan voel je je toch de Koningin in je Pepecar, zeker als Vic de chauffeur is en ik de co-pilot! Mijn iphone met GPS en Pepephone internet kwam super goed van pas. Ik heb geen afslag gemist. En Vic die uiteraard weer veel te hard door de bochten scheurt, heb ik ook nog een beetje kunnen dempen. Geen Spaanse politie achter ons aan deze keer, maar volgens mij zijn we wel 3 keer geflitst. De laatste keer heb ik hem maar niet verteld, hij zegt dat de tickets toch niet aankomen. Tja…wat zal ik daarvan zeggen. Klein Mexicaans crimineeltje is het!

Goed, maar…Pepe-Car dus.  Nou ja, ben  ik maar even gaan googlen want was toch wel geinteresseerd in die Pepe. Er bestaat dus ook een Pepe-People (als je geld wilt lenen, een of ander zorg-goed-voor-de-people-banking-concept) en Pepe-Travel (als je te platzak bent, maar toch vindt dat je een reisje hebt verdiend). Zo’n Pepe concept is dus een goudmijntje. Misschien moet je een ander Nederlands naampje verzitten. Koos of Jan ofzo… Maar, in deze kritische economische tijden is alles wat gratis (of bijna gratis) is, zeer gewild. Denk er over na. En vergeet mij niet als ik de klompen goud  je nu in je handen duw. Start kapitaal is vast en zeker bij Pepepeople aan te vragen!

Andalucia……ach…wat prachtig! Eerst naar het stadje Cordova (mijn favoriet). We hebben daar de Mozquita bezocht (niet te verwarren met de Mozquito!): een oude moskee waar de Katholieken later een cathedraal in hebben geplaats. Zo mooi, zeker de moeite waard om er volgende lente eens met je caravan langs te rijden! Mijn vriend Wiki kan je er alles over vertellen: http://en.wikipedia.org/wiki/Cordova,_Spain. Toen op naar Granada, La Alhambra. Nog een moskee, wederom door de katholieken grondig verbouwd.  Ook heel mooi, drukst bezochte attractie van heel Europa, maar…door alle masaalheid naar mijn mening iets te. Vond de tuinen wel echt super. Voelde me net Queen Isabella die verleidelijk haar lange haren laat vlechten door een of andere moslim bosjesman, daar heimelijk verliefd op wordt, en dan nergens anders meer aan kan denken, en alleen nog maar het geluid van kletterende watervallen en rozenblaadjes kan dulden. Zoiets is daar vast gebeurd.  Nou, en toen gingen we vervolgens Nuria (onze lieve vriendin uit Utrecht, die terug is verhuisd naar Spanje) opzoeken, en bij haar ouders langs in Almuneca. En, daar heb ik heerlijk met haar kleine boys op het strand gespeeld. En toen gingen we naar Sevilla, en toen ws het warm en hadden we geen zin meer om nog meer tapas te eten, oude gebouwen te bekijken, en cultureel-intellectueel te doen. Dus, toen zijn we lekker hamburgers gaan eten bij zo’n Amerikaans fast food keten, en daarna naar de film gegaan. Dus, ja…over Sevilla kan ik niet zo veel zeggen. En toen…toen….toen…. De dag daarna kreeg ik mijn verjaardagskado van Vic: een hele dag vol massages, peelings, zo’n pakketje chocola om je hele lichaam heen, gefrunnik hier en daar, in een Arabisch badhuis. HEEEEEEEEEEEEERLIJK! Wat een slimme vent heb ik he? Wat wil een vrouw nog meer? Stiekem willen we toch allemaal verwend worden en Isabelle heten, daar vallen we toch allemaal voor? Nou, voor alle mannen onder ons: zo pak je dat dus aan. En, je hoeft het echt niet alleen te doen als ze jarig is, of als je iets goed te maken hebt…doe het gewoon eens uit jezelf. Je hoeft alleen maar je credit card door de gleuf te trekken, en floppa…ze is weer een week gelukkig met haar zachte en tere huidje!

Nou, en toen gingen we weer naar huis. Bheeeee! Maar, eigenlijk wel fijn dat ik het gevoel had dat het ook wel heel lekker zou zijn om thuis (read: Barcelona!) te zijn. Home-sweet-home! En, toen hoorde ik op de terug weg ook nog eens dat ik nog een he-le week vrij ben….en dat is even heerlijk voor mij en mijn zusje als ze donderdag komt. Hebben we alle tijd om te shoppen en een nieuwe winterjas voor mij te kopen. Hoeraaaah! Misschien een man in de buurt die zijn credit card door de gleuf wil trekken? 😉

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: