Een vreugdedansje…followed by…kuchen en proesten!

21 Jan

(NB: voor diegenen die meteen het goede nieuws willen lezen en niet meer kunnen wachten…scroll down!)

Ik lig ziek in bed. En niet zomaar ziek, neen…ik ben echt – echt, heel – erg, heel ziek. Ik ben jaren niet zo ziek geweest. Arme, arme ik. Gisteren nacht is het opeens op komen zetten. Ik werd wakker met spierpijn in mijn rug en schouders, de tijgerfbalsem kon er niet tegenop vechten. En, dan had ik mijn voorkant ingesmeerd met van dat mint-achtige spul, want een van mijn pijpen (mijn luchtpijp, of slokdarm?) zat helemaal vol met van die doorzichtige, slijmmachtige troep. Bij elk hoestje of proestje lijkt het dan alsof je longen uit elkaar knallen, zo pijnlijk….Dus, al met al  rook ik behoorlijk lekker gisteren nacht, en dat vermengd met een lichte zweetgeur van verhoogde temperaturen, Vic zal het vast heel aangenaam hebben gehad. Maar tja, die lag lekker naast mij te ronken en merkte niets van dit schouwspel. Tot de volgende ochtend….dan zal de hele wereld weten dat ik ziek en zielig ben, dacht ik zo. Maar, de volgende ochtend voelde ik me eigenlijk best wel goed. Niet top-fit, maar voldoende om mezelf niet meer uber-zielig te vinden. En…omdat het eindelijk weekend voor mij was en ik leuke plannen had gemaakt, vond ik, eigenwijs die ik ben, dat ik het wel had verdiend om Barcelona in te gaan.  Het zou allemaal goed komen! Vast en zeker! Dus, toen liep ik met een vriendin rond een uurtje of 12 in Diagonal Mar, een groot winkelcentrum, en opeens….kaarsje uit! Totally burnt down! Ik ben naar huis gegaan en in bed gekropen. Nou, en toen begon het feest pas echt. Alle virusdeeltjes hadden zin in party-party-party want ze vermenigvuldigden zich razendsnel. Binnen no time had ik 37,5 graden koorts. Dat is voor mij al echt een aardige verhoging, wetende dat mijn normale lichaamstemperatuur eigenlijk altijd onder de 36 graden ligt (vreemde eend in de bijt, mijn moeder heeft dat ook). Anyways, de oude snoepjesdoos maar open getrokken – mijn verzameltas met medicijnen: Wat is nog niet over de datum en wat zou wel eens de pijn kunnen verlichten? Eerst maar eens zo’n vitamine bruistablet, een sinaasappel, twee kiwi’s en een zooitje paracetamol naar binnen gewerkt. Er stond ook nog een fles met van dat bruine siroop, goed voor de keel. Nadat deze cocktail van ‘gezonde producten’ zijn werk ging doen, besloot ik toch maar weer m’n bed op te zoeken. En, weer was het party-party-party time – 38,4 graden!  Mama mia, dat liep snel op! Inmiddels was Vic thuis gekomen, en de schat had nog meer allemaal heel gezonde produten bij de farmacia gehaald. Zijn chiquita was in nood, en…ze moest gered worden! Nou, en wat doe je dan…. als echte man….je snapt er eigenlijk niks van, maar laat je zo goed mogelijk voorlichten door de farmacia-mevrouw in de witte jas, en als je dan weer thuis komt, dan spreek je haar heel streng toe: Je moet dit nemen, en dat nemen, en heel veel water drinken, en in bed blijven, en…en….en….. JAAA, HALLLLOOOO!!!! Ik was al zo zielig en dan word ik ook nog zo toegesproken – dat verdien ik niet! Toch maar braaf alle goedbedoelde adviezen opgevolgd. Inmiddels had ik al meer dan 39 graden koorts, en in die staat had ik ook niet heel veel kracht nog om helder na te denken, laat staan me te verzetten. Het was meer een duizelige gewaarneming, en ik had het heel koud. Drie dikke dekens over me heen, en de verwarming stond op 30 graden! Het  moet een sauna zijn geweest. Okay, okay, toch ook een klein beetje credit aan Vic, die heeft deze tropische temperaturen doorstaan!  En, toen, eindelijk, eindelijk….begon ik opeens ongelooflijk te zweten, en eindelijk, eindelijk begon dan rond  21.00 uur de temperatuur te dalen. HIJ HAD ME GERED! (Nou ja, de 600 mg Ibuprofen, die de witte-jas mevrouw hem had gegeven, had me gered). Pfff, wat een opluchting. En, toen is hij toch maar snel naar mijn feestje gegaan. Ja, dat lees je goed: MIJN feestje…. waarop ik zelf niet kon verschijnen! Wat had de liefste schat nou namelijk gedaan: hij had een aantal vrienden uitgenodigd om iets heel bijzonders te vieren. Er moest geproost en gedanst worden, geschreeuwd en gelachenworden, lekker gegeten en gedronken worden…..en dat alles vanwege….

 

IK HEB EEN NIEUWE BAAN!!!

  

Ja, het is echt waar. Echt…het is fantastisch nieuws!!! Een vreugdedans waard!!! Van de week werd ik gebeld, en woensdag krijg ik het copy-contract en heb ik mijn huidige baan opgezegd. Begrijp je nu waarom ik daarna zo ben ingestort? Zes maanden van spanningen, stress, te kort slaap, onregelmatigheid; het kwam er nu allemaal in een keer uit! Blijkbaar ben ik daar heel goed in, volhouden, doorvechten, tot….het opeens niet meer hoeft. Op de een of andere manier laat ik het me zelf dan toe om helemaal in te storten om vervolgens weer langzaam op kracht te komen. Best een mooi iets, toch? Maar goed, iedereen is natuurlijk razend nieuwschierig hoe dat zo allemaal gekomen is, en wat ik dan precies ga doen, dus ik ga snel van start:

Nou, ik word dus Business Operations Manager bij Hewlett Packerd. HP heeft hier, iets ten noorden van Barcelona (in San Cugat) een grote site waar ze veel o.a. voor de printing en imaging divisie doen. Bekende naam? Yeap, Vic heeft daar in het verleden ook gewerkt. Hij zit nu bij Cisco, wat ons echte competitors maakt. Een gezonde strijd, zullen we maar zeggen. En, wat ga ik dan precies doen? Nou….ik (en de andere heren en  dame van het team) gaan er dus voor zorgen dat supply en demand beter op elkaar afstemd zijn, met andere woorden, zorgen dat er net zo veel producten beschikbaar zijn, als dat er daadwerkelijk vraag naar is. In de werkelijkheid is het nogal wat gecompliceerder, want je hebt natuurlijk te maken met allerlei sub-onderdelen van een product die dus ook op tijd beschikbaar moeten zijn, en aan de andere kant heb je een steeds veranderende vraag die het moeilijk maakt te voorspellen wat je precies nodig denkt te hebben. Echt een leuke, deels projectmatige en deels operationele rol. Behoorlijk analytisch ook, en al met al denk  ik dat ik er zeker heel veel uitdaging in kan vinden,  en vooral heel veel kan leren. Het is een heel klein op zich zelf staand team van vier andere Spanjaarden (drie heren en een dame), die bekend staan als echte high professionals. Ze rapporteren niet binnen de Barcelona site in Spanje, maar direct aan een manager in Ierland. Het is een echte spilfunctie, waarbij je veel input moet geven aan sales, finance, warehousing, distributie en eigenlijk heel veel andere afdelingen op basis van jouw informatie en forecasts aanstuurt.

Sinds November was ik er al mee bezig. Ik heb maar liefst 6 sollicitatiegesprekken gehad en vervolgens een lunch met het team. En…afgelopen woensdagavond kreeg ik dus eindelijk het telefoontje van mijn soon-to-be-manager (die man in Ierland). Dat ze de rol toch iets anders gingen invullen, en dat het toch een beetje meer van dit, en een beetje minder van dat zou worden. Dus…ik zag mijn droom al vervliegen, al het werk voor niks geweest, ik dacht werkelijkwaar dat ik het niet geworden was. En, terwijl ik daar dus over na zit te denken en de teleurstelling aan het verwerken ben, en hij maar door kakelt over de nieuwe inhoud van de functie, denk ik dat hij begrepen moet hebben dat ik behoorlijk stil was geworden en gewoon zat te wachten op een antwoord. En opeens zei ‘ie het….AND THAT’S WHY WE WOULD LIKE TO OFFER YOU THIS POSITION. Waaaaaaaaaaaaat????? Reaaaaaaalllllllllllyyyyyyy? Zo ongeveer moet ik geklonken hebben. Ik stond te springen en te dansen van geluk, daar voor de uitgang van mijn huidige werk. Zo ironisch.

Het is een top baan, met een top inhoud, met een top salaris, in een top team, met top werktijden en top condities. Echt, ik ben er zo blij mee! Ik ben me er dan ook zeer zeker van bewust dat ik een echte geluksvogel ben. Wie vindt er nou in Barcelona in een half jaar tijd 2 keer een goede baan? (NB: Airproducts is toch echt voor Barcelona standaards een goede baan!). Ik vecht er misschien dan ook wel keihard voor, en heb misschien een leuk CV, maar ik moet te kennen geven dat ik ook zeker een geluksengeltje op mijn schouder heb, die meekijkt in mijn leven. Het moet gewoon zo zijn – dit is het masterplan van Ellen’s leven! Dat gevoel heb ik heel sterk. De afgelopen maanden zijn qua werk echt heel zwaar geweest, maar…ik heb volgehouden, en dat had ik zo nog een jaar gedaan. En…now it’s paying off, finally! Zo zie je maar….de volhouder wint, het komt altijd op z’n pootjes terecht, als je er maar in gelooft en volhoudt. Dat ik nu doodziek in bed lig….het maakt me niet uit! Ik heb het erg graag voor over. Op naar het nieuwe avontuur! Nieuwe ronde, nieuwe kansen – je moet ze alleen durven te grijpen! Ik ben dankbaar, echt heel dankbaar, dat deze kans is komen aanwaaien!

Advertisements

8 Responses to “Een vreugdedansje…followed by…kuchen en proesten!”

  1. patricia January 21, 2012 at 11:38 am #

    Lieve Ellen,

    Gelukkig ben je weer beter! Van harte gefeliciteerd met je nieuwe baan! Je verdient het! Je bent bij ons ook altijd een top collega geweest en ik ken je niet anders dan dat je er altijd voor 200% voor gaat! TOP! Geniet ervan!

  2. Ilse Menting January 21, 2012 at 3:20 pm #

    Hey Elena! Wat een mooi bericht! Geteerd met je nieuwe baan en ja, af en toe roept je lichaam je even terug op de plaats! Luister er maar heel goed naar! Ik drink er hier een op jouw nieuwe baan en op een spoedig herstel! You rock girl! Ow, en even voor de eventuele planning: op 26 februari, zondag dus vanaf 15.00 uur kun je als je wilt samen met mij “oudjaar” vieren want de 27ste word ik maar liefst 50!!!! Ik vier het hier in Linschoten, café van Eijk!
    De nieuwe directeur is een prima man! Luuk-Jan (ik zeg liever Luuk; alles zonder Jan als het ff kan ;-). Ik zie de toekomst rooskleurig tegemoet……
    OKA, voor nu nog een gezond weekend met veel weerstand hoop ik!
    Liefs!
    Ilse

    • Ellen in Barcelona! January 22, 2012 at 3:03 pm #

      ahhhh, 50…..en bij de 40 was je al 10 jaar jonger geworden…dusse, als ik het dan goed uitgerekend heb, ben je nu dus eigenlijk zo’n lekker jong ding van 20! de wilde jaren gaan beginnen…alhoewel….die had je altijd al. Ik zou het fantastisch vinden om er bij te zijn, eerlijk waar…dat belooft een mega party te worden…maar…helaas….ik denk het niet! bedankt voor alle lieve berichtjes….de stoom komt uit mijn oren, en leuk is anders….maar…komt vast allemaal goed! dikke smakkerd!

  3. monique January 22, 2012 at 4:24 am #

    Gefeliciteerd ellen met je nieuwe baan! Hoop dat je het naar je zal hebben. Ook van harte beterschap! Trouwens als je op 11 feb in NL bent, ik geef smiddags mijn verjaardagfeestje (30 jaar). Gr.monique

  4. Loes January 28, 2012 at 5:09 pm #

    HI ellen,

    Een beetje late reactie, maar ik ben een week je weg geweest en geen berichten gelezen. Gefeliciteerd met je nieuwe baan en ik zou maar een kaarsje op gaan steken. Hier lees ik niets anders dan de algehele malese in Spanje, ik weet niet hoeveel mensen zonder werk. ZO zie je maar weer, de stomme Hollanders komen toch overal aan de bak. De calvanistische opvoeding “doe maar normaal, doe je gek genoeg”en “ledigheid is des duivels oor kussen” werpen dan toch zijn vruchten af. Hoop dat je inmiddels iets beter voelt en weer op de been bent. Ik heb van diverse mensen gehoord dat ze het net zo als jij te pakken hebben gehad en dat ze nu weer weten wat een ouderwetse griep is. Inderdaad alle symptomen die je beschrijft. Heb je natuurlijk niets aan maar om in de gezegde trant door te gaan “gedeelde smart…” Je begrijpt het wel. Geniet van het vooruitzicht op je nieuwe baan en ik hoop dat je in between even tijd hebt om uit te puffen en jezelf weer op te peppen. MIsschien dat Peppe er iets voor heeft. Knuffel Loes

    • Ellen in Barcelona! January 30, 2012 at 11:31 am #

      hey moppie! Guess what… Pepe had er zeker iets voor…een weekendje Andorra in de sneeuw, daar knap je van op. En…hoe zijn we daar gekomen…met een gehuurde auto van pepecar.com! Lang leve pepe! xxxx 😉

      • Ellen in Barcelona! January 30, 2012 at 11:32 am #

        PS: weet je dat je trouwens in Andorra overal nog mag roken…echt heel gek om in een hotel een asbak in de lobby te zien staan…zou echt een goed vertoefoord voor jou zijn…kun je ook lekker shoppen enzo! mmmnm, misschien combineren met een tripje barcelona? goede tip van El!

  5. Kunchieh February 27, 2012 at 10:01 pm #

    hoi hoi Ellen,
    Het is misschien eeeeeeeen beetje laat, maar van harte gefeliciteerd!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: